Dag 56 Damvix 17 juni
Blijf op de hoogte en volg Ans en Wim
20 Juni 2017 | Frankrijk, Damvix
Dag 56 Damvix 17 juni 2017.
Vandaag gaan we de Gironde over. Iets wat we 11 jaar terug met de caravan niet hebben gedaan. Eerst even langs de potterie voor Ans voor zo’n oerfranse keramieke lepel. Daarna naar de Lidl voor de boodschapjes, die hier in Frakrijk duurder zijn dan in Spanje of Portugal.
Bij de pont naar Royan aangekomen was de boot net aan en stond er reeds een immense rij voertuigen te wachten. Het leek erop dat we nog wel een pontje over moesten slaan. Maar na 10 minuten kwam onze rij ook in beweging en konden we toch met deze trip mee voor 46,= euro, want dat kost een enkele reis met een campeer. Na 20 minuten waren e aan de overkant en konden bijna als eerste aan wal.
we zoeken de weg langs de kust in Royan, maar dat ging niet zo maar, want er waren veel obstakels als drempels en bochtjes en snelheidsbeperkingen, maar we mochten als campertje ook nergens heen of stoppen, laat staan parkeren. We zouden de weg volgen geadviseerd door Joop naar la Palmyre en verder. Bij Palmyre-Zoo eindigde bijna onze vakantie. Bij een rotonde in de 30 km zone kwam een motor aanscheuren, die ik niet had gezien bij het afslaan. Door krachtig remmen van de motor en een extra stoot gas van mij kon een botsing gelukkig worden voorkomen. Beiden geschrokken en boos op elkaar natuurlijk maar ook opgelucht dat er niets was gebeurd.
Wij dus maar weer verder.
We hadden al wel bordjes gezien dat we op moesten letten ivm een trathlon, maar bij La Coubre was de weg volledig afgesloten (keerpunt voor de fietsetappe). Er zijn daar geen alternatieve wegen dus, konden we niets anders doen dan onze schreden te keren en dit deel van de tocht te skippen.
We gaan nu via Marennes naar Rochefort en vervolgens via de D5 naar het noorden. Een apart gebied. Hier liggen veel verwaterplaatsen van oesters en mosselen. Verderop blijft het een waterrijk gebied met allerlei plassen en vaartjes met veel watervogels en ooievaarsnesten in de hoogspanningsmasten.
Dan draaien we de D116 op. Ook hier weer veel waterstjes en kleine dorpjes waar we met een sukkeldrafje doorheen rijden.
Ans is bijzonder in haar nopjes ddat ze weer de beschikking heeft over goed kaartmateriaal, zodat ze ons feilloos over de mooiste weggetjes kan leiden.
Het voert te ver om alle verschillende D, C en N wegen te noemen.
Uiteindelijk komen we aan in Damvix.
een klein plaatsje als in het giethoornse gebied in Nederland, maar dan Frans. Met vaartjes, kanoverhuur en een groot recreatie gebied waarin een alleraardigste camping ligt. Daar vinden we een fijne plek ondanks de weekend drukte en bakt de baas frites voor ons voor bij het avondeten.
Morgen is er een Marché Nature.
Vandaag gaan we de Gironde over. Iets wat we 11 jaar terug met de caravan niet hebben gedaan. Eerst even langs de potterie voor Ans voor zo’n oerfranse keramieke lepel. Daarna naar de Lidl voor de boodschapjes, die hier in Frakrijk duurder zijn dan in Spanje of Portugal.
Bij de pont naar Royan aangekomen was de boot net aan en stond er reeds een immense rij voertuigen te wachten. Het leek erop dat we nog wel een pontje over moesten slaan. Maar na 10 minuten kwam onze rij ook in beweging en konden we toch met deze trip mee voor 46,= euro, want dat kost een enkele reis met een campeer. Na 20 minuten waren e aan de overkant en konden bijna als eerste aan wal.
we zoeken de weg langs de kust in Royan, maar dat ging niet zo maar, want er waren veel obstakels als drempels en bochtjes en snelheidsbeperkingen, maar we mochten als campertje ook nergens heen of stoppen, laat staan parkeren. We zouden de weg volgen geadviseerd door Joop naar la Palmyre en verder. Bij Palmyre-Zoo eindigde bijna onze vakantie. Bij een rotonde in de 30 km zone kwam een motor aanscheuren, die ik niet had gezien bij het afslaan. Door krachtig remmen van de motor en een extra stoot gas van mij kon een botsing gelukkig worden voorkomen. Beiden geschrokken en boos op elkaar natuurlijk maar ook opgelucht dat er niets was gebeurd.
Wij dus maar weer verder.
We hadden al wel bordjes gezien dat we op moesten letten ivm een trathlon, maar bij La Coubre was de weg volledig afgesloten (keerpunt voor de fietsetappe). Er zijn daar geen alternatieve wegen dus, konden we niets anders doen dan onze schreden te keren en dit deel van de tocht te skippen.
We gaan nu via Marennes naar Rochefort en vervolgens via de D5 naar het noorden. Een apart gebied. Hier liggen veel verwaterplaatsen van oesters en mosselen. Verderop blijft het een waterrijk gebied met allerlei plassen en vaartjes met veel watervogels en ooievaarsnesten in de hoogspanningsmasten.
Dan draaien we de D116 op. Ook hier weer veel waterstjes en kleine dorpjes waar we met een sukkeldrafje doorheen rijden.
Ans is bijzonder in haar nopjes ddat ze weer de beschikking heeft over goed kaartmateriaal, zodat ze ons feilloos over de mooiste weggetjes kan leiden.
Het voert te ver om alle verschillende D, C en N wegen te noemen.
Uiteindelijk komen we aan in Damvix.
een klein plaatsje als in het giethoornse gebied in Nederland, maar dan Frans. Met vaartjes, kanoverhuur en een groot recreatie gebied waarin een alleraardigste camping ligt. Daar vinden we een fijne plek ondanks de weekend drukte en bakt de baas frites voor ons voor bij het avondeten.
Morgen is er een Marché Nature.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
