Dag 09 09 september 2025 Cruquius

Dag 09 09 september 2025 Cruquius

Vannacht kwam de eerste regen, nog wat schuchter, maar vanochtend was het behoorlijk vies weer.

Nadat we alle voorbereidingen achter de rug hadden gingen we toch maar op pad,p. Ons eerste doel was Cruquius bij Haarlem, daarover straks meer.

In de stromende regen de camping uitgeglibberd en het smalle bochtige weggetje richting Linschoten. Met de natte, zachte bermen aan weerszijden was het nog een beetje spannender dan gisteren maar het is gelukt.

We reden via Wilnis naar de N201 die ons verder naar het westen leidde, langs Mijdrecht, Uithoorn, Schiphol en Hoofddorp. Vlakbij Schiphol vlogen de aankomende vliegtuigen schijnbaar rakelings over onze hoofden naar de landingsbaan.

De navi van Elly zou ons naar de plaats van bestemming wijzen, maar ook de techniek vergist zich wel eens en kwamen we aan op een gigantische Woonsquare, die ook Cruquius heet. Wij moeten het stoomgemaal Cruquius hebben, dat aan de ringvaart is gelegen. Dat hebben we dus ook gevonden.?

Het stoomgemaal Cruquius, genoemd naar een beroemde waterbouwkundige, die eigenlijk Kruik heette ( niet zo chique natuurlijk). Is 1 van de 3 gemalen, die midden negentiende eeuw de Haarlemmermeer hebben drooggemalen. De andere 2 zijn gemoderniseerd, maar deze is in oude glorie gered en weer opgeknapt, zijhet niet meer in werking. Het is naast een prachtig staaltje van industriele bouwkunst, met kasteelachtige kantelen en robuuste en toch sierlijke bouw, een Wonder der techniek.

Het gemaal wordt aangedreven door een gigantische 1- cilinder stoommachine met een cylinderdiameter van 3,6 m. Hiermee worden via 8 balansarmen8 zuigers aangedreven die samen per slag 64.000 liter water 5 meter omhoog verplaatsen.

De stoommachine verbruikte 800 kg steenkool per uur en is de grootste ter wereld.

Jan en ik hebben dit Wonder bezocht en alle demonstraties mogen meemaken. Prachtig die oude techniek, die niet alleen groot is maar ook prachtig is omte zien.

We hebben daar lang van genoten.

Daarna ter plaatse geluncht en vervolgens naar Wormer gereden, via de A9 en de Velsertunnel, Wormerveer en via een smal bruggetje met een aangegeven breedte van 2,2 m. ( gelukkig bleek dit in werkelijkheid iets breder. ONDERWEG IN WORMERVEER NOG EEN BRUG OVERGESTUURD, DIE ER NIET WAS. Dat hebben we maar niet gedaan en een andere genomen.

In het stille en weidse Wormer ligt de camping Swarthoeve, waar we een prachtig plaatsje kregen, aan een slootje. Met uitzicht op de wijdse Wormer.

Inmiddels is het weer opgeknapt, schijnt zelfs de zon en kunnen we lekker buiten drinken en eten.

Morgen blijven we een extra dag.

Nu lekker slapen, Maar eerst een witje.