Dag 20 30 mei 2018 Tsjechie

Dag 20 30 mei 2018 Tsjechie:
Vandaag gaan we naar Tsjechie.
Voor het eerst sinds vele jaren.
we worden vroeg wakker door de regen, maar draaien ons om, nadat we de bovenramen een beetje verder dicht hebben gezet.
Het blijft af en toe regenen, totdat we vertrekken. Geen probleem om weg te komen.
We hebben een route uitgestippeld via kleine wegen, maar zullen door veel omleidingen daar nogal eens vanaf moeten wijken zal later op de dag blijken. De eerste begint al bij de camping. De weg voorbij de camping is gesperrt en dat betekent dat we door Jena moeten heen rijden. Jena blijkt een stad met Trams, gelukkig leverde dat geen problemen op.
We rijden via kleine tot heel kleine wegen via prachtig landschap en leuke piepkleine dorpjes. Soms staan daar nog de resten van de grote collectieve boerderijen uit de DDR-tijd, ook het wegdek is soms van dito kwaliteit.
Met name het stuk tussen Stadtroda en Oettersdorf is erg mooi. Wel moeten we nogal eens omrijden vanwege werkzaamheden, waardoor we ook weleens het spoor bijster raken.
Wat ze hier zijn vergeten is het aanleggen van parkeerplaatsen, langs de wegen. Door mooie bossen en velden rijden is leuk, maar je wil ook wel eens een eindje wandelen of even koffiedrinken. En er is plaats genoeg.
Omstreeks 13.00 uur zijn we het zat en rijden we zomaar een dorpje binnen op zoek naar een parkeerplaatsje. Dat bleek een goede gok. In Oettersdorf, of all places’, vinden we een prachtig plekje aan de “Dorfsteich’, waar we koffie met broodjes nuttigen.
Daarna weer verder onder Plauen door naar de 21 E49, de weg naar de Tsjechische grens. In Oelschnitz is de bebouwde afgesloten vanwege een motossportevenement, wat een flinke omleiduing veroorzaakt. Even verderop hebben ze de 21/E49 hele maal afgesloten vanwege wegwerkzaamheden, dit gaf ook nog 20 km extraomleiding.
Het weer is tot dusverre goed gebleven, maar nu wordt het donker, rommelt het en begint het te regenen.
Eerst zachtjes en bij de grensovergang begint het te plenzen.
De grensovergang stelt helemaal niets meer voor, alle gebouwen zijn leeg en lijken verpaupert. Geen enkele aanwijzing wat of je moet doen en waar je geld kunt opnemen. Hier kan je alleen met Cz kronen (= 4 eurocent) betalen.
We draaien in de plensregen een benzine station op en schuilen onder de overkapping. Bij het station kun je geld wisselen en een tolvignet kopen. De pin doet het niet. Gelukkig hebben we nog wat euro’s zodat we het vignet kunnen kopen en vast wat kronen hebben. Als de hoosbui enigszins is verminderd rijden we verder. Niks leuk om de eerste kilometers in een vreemd land in de stromende regen te rijden, dubbel wennen is dat.Bovendien voorspelt de regenradar nog meer onheil.
Bij de pomp hebben we een camping ingetoetst in de navi en gaan we op weg.
Ergens in the middle of nowhere via akelig kleine slechte weggetjes tussen sompige watertjes vinden we uiteindelijk een hek, waarachter de camping zit. Een smoezelige man komt er net uit en sluit het hek. In gebrekkig Duits zegt hij dat als we een plaats zoeken, wij wel het hek mogen openen en een plaatsje mogen zoeken, hij is over twee uur weer terug. Ik ga het hek in en constateer dat dit niks is. Bij de ingang staat een grote herdershond vreselijk te blaffen (in een hok gelukkig) en verder ligt de camping of wat daar voor door moet gaan er verlaten bij, er is helemaal niemand en er staan grote plassen op de wegen en velden.
Omkeren dus!
Een andere camping in die zelfde regio laten we ook aan ons voorbij gaan. We zoeken een camping met een ander imago.
Uiteindelijk komen we bij camping Briza aan een stuwmeer. Dit blijkt gerund door twee Nederlandse vrouwen. Ziet er netjes uit, hoog boven het water en met harde ondergrond. Er is wel een groepje van de caravanclub “”de dissel”, die daar ook bivakkeert. Het heeft hier al weken niet geregend en ook nu nog niet.
Daar blijven we voor 17.30 euro voor de nacht.
Tijdens het neerzetten en opzetten van de luifel regent het even mals en dat was het dan. Daarna stoeltjes naar buiten, de zon schijnt.
We raken nog aan de praat met een van de groepscampeerders, die uitzichzelf zijn auto heeft verzet om ons de ruimte te geven.
We platen maar weer eens en ik heb weer een lekker biertje.
Morgen verder.